Commissieleden-Haflingerweekend:
Jacobine Rekers ( voorzitter en penningmeester )
Karin Leendertse ( wedstrijdsecretariaat )
Laura Wierda ( contactpersoon vrijwilligers )
Hermien Bruinink ( lid )
Stephanie van Strijp ( lid )
Marianne Pasveer ( lid )
Maurice Oudsen ( public relations )

Graag willen wij ons aan u voorstellen

Jacobine
Ik ben Jacobine Rekers. Ik ben getrouwd met Peter, heb 3 dochters 2 kleindochters en 5 Haflingers Jonnah, Karin, Amoah, Allianz en Rajesh die drachtig is. Zelf ben ik al heel wat jaren penningmeester van De Aangespannen Haflinger en nu voorzitter van het Haflinger weekend. Onze Haflingers staan regelmatig in de postiljon en Jonnah en Karin hebben in 2015 de kinderen vermaakt op het Haflinger weekend. Erg blij ben ik, dat we in Ermelo weer een haflinger weekend mogen en kunnen organiseren. Heel veel lijntjes zijn al uitgegooid. Achter de schermen zijn al veel mensen bezig om zeer veel vertrouwde en nieuwe rubrieken op t programma neer te zetten. Jullie horen hier later meer over. Graag ontmoet ik jullie op een groots gezellig familie haflingerweekend in 2017.

Stephanie
Ik ben Stephanie van Strijp en maak sinds dit jaar deel uit van de haflingercommissie rondom het haflingerweekend en ga me o.a. bezig houden met de inschrijvingen. Ik heb twee paarden: Hugo en een haflinger: Menora .Menora en ik zijn geregeld in de dressuurring te vinden en zijn op het moment hard aan het trainen voor de overstap naar de M2. Mijn eerste haflingerwedstrijd was er toevallig een van het haflingerweekend en was in Ermelo, vond dat toen zo een mooie ervaring en dat maakt het ook extra leuk dat we dit jaar terug keren naar deze prachtige locatie. Ik heb er veel zin in om het haflingerweekend 2017 tot een groot succes te gaan maken. Het wordt een evenement waar groot en klein op eigen manier van alle kwaliteiten van de haflinger kan gaan genieten. Zie jullie dan!

Laura
Ik ben Laura Wierda en dit jaar verantwoordelijk voor het werven en aansturen van de vrijwilligers die komen helpen tijdens het Haflingerweekend. Inmiddels draai ik al 8 jaar mee in deze commissie en ik doe het nog steeds met veel plezier. Voordat ik in de commissie zat reed ik zelf nog mee met mijn Haflinger Lady. Ik was 11 toen ik haar kreeg en we zijn nu alweer 16 jaar dikke vriendinnen. Samen met mijn vader Hans heb ik heel wat avonturen met haar mogen beleven bij de Aangespannen Haflinger. Zowel onder het zadel als met de menwagen. Het Haflingerweekend in Ermelo was altijd het hoogtepunt. Toen Lady te oud werd om actief mee te doen, wilde ik nog wel betrokken blijven. Zodoende ben ik in deze leuke commissie terecht gekomen en ik hoop er nog een tijd te mogen vertoeven! Als je vrijwilliger wilt worden tijdens het Haflingerweekend hoor ik dat heel graag. Je kunt dan een mail sturen naar dah.haflingerweekend.sec@gmail.com.

Hermien
Ik ben Hermien Bruinink, sommigen kennen mij misschien nog van de Haflingerweekenden in Ermelo tijdens de zero s. Met veel plezier heb ik in die periode 12 jaar in de commissie gezeten en bewaar er mooie herinneringen aan en heb er meerdere dierbare vriendschappen aan overgehouden. In 2011 ben ik definitief gestopt en heb het stokje overgedragen. Mijn Haflinger Shalom is inmiddels 23 jaar oud (en al 19 jaar bij ons op het erf) nog steeds super gezond en vol energie en gaat iedere week mee op een lange buitenrit. Omdat ik een paar jaar geleden bang was dat wij samen met pensioen zouden gaan is er inmiddels wel een jong (Fries) paard bij en samen met een bijrijder maken we mooie tochten hier op de Veluwe, volg ik clinics en weekends om op de hoogte te blijven van nieuwe ontwikkelingen zoals op gebied van Centered Riding, een Sit Masterclass en doe bijv. voor de handigheid een Trec kennismaking. Maar naast het rijden vind ik het verzorgen van de paarden hier aan huis net zo leuk en blijf het een zeer dierbare hobby vinden! Toen na Kootwijkerbroek bleek dat doorgang van dit evenement op losse schroeven stond hebben we, samen met een paar mensen van de nog bestaande commissie, de oude koppen bij elkaar gestoken en gebrainstormd wat we konden doen om het weer op te pakken. Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat samen met deze jonge en dynamische groep mensen het ons gaat lukken om weer een ouderwets mooi en gezellig maar vooral uniek weekend te organiseren. Wij gaan aan de slag om een mooi programma in elkaar te draaien. Ik moet zeggen dat als alle plannen doorgaan we jullie een uniek concept kunnen aanbieden, met voor iedereen wat wils en de mogelijkheid om in praktijk te laten zien hoe groot de veelzijdigheid van onze Haflingers is. Maar vooral kijk ik uit naar vele bekenden weer te ontmoeten en de gezelligheid op het terrein, maar ook in de stallen, op de camping en de parkeerplaats. Want dat blijft mij toch het meeste bij ; de unieke sfeer onder de Haflingermensen!! Graag tot ziens..

Karin
Sinds dat ik de haflinger van mijn moeder tijdelijk ben gaan rijden in 2009, ze had haar sleutelbeen gebroken na een val, ben ik ook besmet met de haflingerwedstrijden. Toevalligerwijs zag ik het haflingerweekend toen voorbij komen, dat klonk erg gezellig! Dus ik ben eens gaan starten in het L2 met haar zonder startkaart. Maar ik kreeg al snel de vraag van de jury waarom ik niet gewoon met startkaart ging starten.... Zo zijn we aan de knutsel gegaan en zijn rustig alle klasses doorgestroomd en leuk kampioenschappen gereden. We deden leuk in allerlei disciplines mee, dressuur, springen, eventing en endurance... Maar Ermelo was wel een van de hoogte punten. Zo zochten ze mensen voor het bestuur van Regio West en de Ermelo commissie. We hebben in beide ons steentje bij gedragen. Op deze manier leer je leuke mensen om je heen kennen. Ondanks twee zwangerschappen ben ik blijven rijden op onze knappe blondies en zijn we ondertussen gegroeid in het aantal haflingers. Zo zie je maar hoe een val van het paard van je moeder, nog tot leuke dingen kan leiden! Nu ben ik trots op al mijn blond, zo stond het wel erg mooi op mijn bruiloft! Dus kom ook op ons leuke evenement in Ermelo en raak ook besmet met het virus... Maar kijk uit want de besmettingskans is erg groot!

Marianne
Mijn naam is Marianne Pasveer en ooit heb ik tot de inventaris van het haflinger weekend behoord. Ik ben eens even in mijn archief gedoken en zag dat mijn eerste medewerking al in 1994 plaatsvond. Toen was het allemaal nog kleinschalig en vond het evenement plaats op een manege in Hoenderloo. Sindsdien is de liefde gebleven en heb ik de groei naar en van "Ermelo" meegemaakt, tot ik het in 2007 welletjes vond. Mijn werkzaamheden hebben voornamelijk op financieel gebied gelegen. Mede door de verbouwing en alle veranderingen die het KNHS-centrum onderging is ons evenement wat in een dal geraakt. Het werd tijd om de zaak weer nieuw leven in te blazen en dat is dit jaar dan ook gebeurd. Wat ben ik blij dat de stoute schoenen aangetrokken zijn, waarbij Hermien en ondergetekende gevraagd zijn om met de door ons opgedane kennis de huidige commissie te ondersteunen, hetgeen wij met veel enthousiasme zullen doen. Ik zou zeggen: kom dit jaar met z'n allen naar Ermelo en neem je familie en vrienden mee. Het gaat een fantastisch evenement worden waaraan iedereen, groot en klein, met of zonder startkaart mag meedoen. Laat ook je kinderen ervaren hoe leuk het is om mee te doen! Zo kunnen wij er met ons allen voor zorgen dat "Ermelo" weer een groot succes wordt. Wat ik zelf met haflingers gedaan heb? Eigenlijk van alles. In principe ben ik geen wedstrijdrijder geworden omdat ik het leuker vond om van alles door elkaar te doen. Ik heb de veelzijdigheid van de haflinger uitgebuit. Met mijn eerste haflinger Carlos, waar ik 20 jaar van heb kunnen genieten heb ik aangespannen en onder het zadel gereden. Al die jaren wel dressuurlessen gevolgd (mijn laatste instructrice was Mieke van Tergouw), alsmede clinics, workshops, de educatieve rondjes op Ermelo enz, omdat ik het ook leuk vond om mijn kennis te vergroten. Ook heb ik deelgenomen aan western trails, survivals, recreatieve menwedstrijden, vierdaagses, endurance en mendurance (de laatste twee echter wel met startkaart, anders kon het niet). Op deze wijze heb ik veel mooie natuurgebieden in Nederland gezien. Na het plotseling overlijden van Carlos heeft Peter zijn intreden gedaan. Daar heb ik voornamelijk aangespannen mee gereden, totdat een ree onverwacht ons pad kruiste en we een afschuwelijk ongeluk gehad hebben. Toen heb ik besloten helemaal met de sport te stoppen en mijn energie te gebruiken voor de verzorging en het begeleiden van ruiters die hem onder het zadel willen rijden. Op deze manier blijf ik toch nog van mijn haf genieten.

Maurice
Mijn naam is Maurice Oudsen. Ik ben 26 jaar oud en sinds mijn 8e levensjaar in contact gekomen met paarden. Een hobby waar ik ooit mee ben begonnen en niet meer zonder kan. Ik ben vooral een recreatieve ruiter die ook wel eens van een uitdaging houd. Sinds een aantal jaren ben ik bijrijder van de paarden van Stephanie van Strijp. Een gigantische grote vriendelijke reus Hugo (Reihnlander). Een echte held op sokken én natuurlijk die eigenwijze pony Menora. Menora is een Haflinger waar ik mee kan lezen en schrijven. Ondanks dat ik er niet veel op rijd weten we elkaar altijd wel te waarderen en respecteren. Dat is in mijn optiek ook een van de belangrijkste aspecten in de paardensport. Daarnaast vind ik vertrouwen een onmisbaar gegeven in de omgang met paarden. Gelukkig weet ik dat ik Menora kan vertrouwen met alles behalve eten, maar dat herkennen vast wel meer mensen.. Naast paarden vind ik het heerlijk om in contact te staan met mensen en om zowel grote als kleine programma's op te zetten. Al jaren was ik actief binnen verschillende verenigingen en nu was het tijd om de twee bij elkaar te brengen. Ik ben aangeschoven binnen de commissie om mij vooral bezig te houden met de PR. Door mijn affiniteit met techniek zal ik mij ook daar wel eens tegen aan bemoeien en ben ik ook mede beheerder van de Facebookpagina.